Wróżby andrzejkowe

wróżby_andrzejkowe"

Andrzejki zwane także jako jędrzejki lub jędrzejówki to bardzo piękna polska tradycja sięgająca  swoją historią już szesnastego wieku. Pierwsze wzmianki o tym święcie pochodzą z 1557 roku. Marcin Bielski w swym utworze pt. „Komedyja Justyna i Konstancyjej”  opisał andrzejki w następujący sposób:

Nalejcie wosku na wodę,
Ujrzyjcie swoją przygodę.
Słuchałam od swej macierzy,
Gdy która zmówi pacierze
W wigilię Andrzeja świętego,
Ujrzy oblubieńca swego.

W polskiej tradycji andrzejki to wieczór wróżb odprawianych w nocy z 29 na 30 listopada, czyli w wigilię świętego Andrzeja. Początkowo andrzejki traktowane były bardzo poważnie, a wszystkie wróżby odprawiano indywidualnie. Miały one charakter matrymonialny i były przeznaczone wyłącznie dla niezamężnych panien. Kawalerowie mieli swój odpowiednik andrzejek, była to noc z 24 na 25 listopada tj. w wigilię świętej Katarzyny. Z czasem andrzejki przybrały formę zbiorową i były organizowane wśród panien w podobnym wieku. Obecnie andrzejki są organizowane jako niezobowiązująca impreza dla przedstawicieli obu płci. Obowiązkowa częścią wieczoru andrzejkowego są wróżby. Poniżej krótko opisałam kilka najciekawszych moim zdaniem andrzejkowych wróżb.

Lanie wosku – jest najpopularniejszym zwyczajem andrzejkowym w Polsce. Do wróżby potrzebna jest świeczka, klucz z dużą dziurką oraz miska zimnej wody. Roztopiony wosk przelewamy przez dziurkę od klucza do miski z zimną wodą. Powstała na wodzie woskowa rzeźba ma nam zdradzić co nas czeka w nadchodzącym roku. Odczytanie przyszłości z rzeźby na wodzie może być trudne dlatego dla ułatwienia oglądamy na ścianie powstały od płomienia świecy cień rzeźby.

Skórka z jabłka – ma nam zdradzić na jaką literę będzie się zaczynało imię naszego męża. Jabłko należy obrać bardzo delikatnie, tak aby otrzymać jak najdłuższą obierkę. Otrzymaną obierkę rzucamy za siebie przez lewe ramię, a następnie odczytujemy kształt litery z obierzyny.

Magiczne zapałki – musimy pomyśleć sobie życzenie, a następnie zapalić dwie zapałki. Główki obu zapałek trzymamy pionowo do góry. Jeżeli zapałki będą palić się „ ku sobie” to oznacza, że pomyślane życzenie spełni się w ciągu najbliższego roku. Jeżeli płomień zapałek będzie skierowany w przeciwna stronę oznacza to, że na realizację życzenia będziemy musieli jeszcze trochę poczekać.

Wędrujące buty – wszystkie panny, które chcą dowiedzieć się, która z nich jako pierwsza stanie na ślubnym kobiercu zdejmują byty z lewej stopy, a następnie ustawiają je przy ścianie naprzeciwko drzwi, jeden za drugim. But z końca kolejki wędruje na początek. But, który jako pierwszy przekroczy próg drzwi wskazuje pannę, która jako pierwsza wyjdzie za mąż.

Filiżanki – pod filiżankami chowamy następujące przedmioty: obrączka, moneta,  różaniec,  listek. Jedną filiżankę zostawiamy pustą. Następnie losowo zmieniamy kolejność filiżanek i losujemy jedną z nich. Obrączka oznacza miłość, moneta bogactwo, różaniec życie w zakonie, listek staropanieństwo, a pusta filiżanka zmiany w nadchodzącym roku.

Imię wybrańca – jest kilka sposobów, aby poznać imię przyszłego męża. Jednym z nich jest włożenie pod poduszkę karteczek z imionami chłopców. Nastopnego dnia rano zaraz po przebudzeniu wkładamy rękę pod poduszkę i losujemy jedną karteczkę. Wylosowanie imię będzie tym, które będzie nosił nasz przyszły mąż.

Andrzejkowe serce – to kolejny sposób na poznanie imienia naszego wybranka. Na kartce papieru w kształcie serca wypisujemy imiona chłopców.  Następnie odwracamy kartkę tak, żeby nie widzieć imion i wbijamy szpileczkę. Imię, które jest najbliżej przebitego miejsca wskazuje imię naszego męża.

Nieznajomy mężczyzna – to kolejny sposób na poznanie imienia męża. Zaraz po wyjściu z domu musimy zapytać pierwszego napotkanego mężczyznę o jego imię. Imię mężczyzny będzie imieniem naszego przyszłego męża.

Skąd nadejdzie luby – należy wyjść przed dom i posłuchać, z której strony zaszczeka pies. Szczekanie psa zdradzi nam też kondycje przyszłego męża. Głośne szczekanie oznacza zdrowego i młodego mężczyznę, skowyt oznacza chorowitego męża, a chrapliwe i ciche szczekanie starszego męża.

Senne marzenia – w dawnych czasach wróżby andrzejkowe traktowano bardzo poważnie. W dniu wigilii Świętego Andrzeja wszystkie panny pościły. Dopiero wieczorem mogły zjeść słonego śledzia lub słony placek.  Po odmówieniu pacieża, aż siedem razy panny wypowiadały specjalne andrzejkowe zaklęcie:

Święty Andrzeju
Mój dobrodzieju
Kto ma moim być
Niech mnie poda pić

Mężczyzna, którego miały zobaczyć we śnie ze szklanką wody miał zostać ich mężem.

Życzę udanej andrzejkowej zabawy oraz spełnienia wszystkich wróżb :)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *